08.11.2019

 -Sabahın xeyir. Mən də səni gözləyirdim.

+Bu şərəfə necə nail olduğumu öyrənə bilərəm, xanım? ... Hə, anladım. Yenə kompüter, yenə “Xəyali dostla xəyali söhbət”?

-Təbii ki. Səninlə yazdıqlarım ən sevdiklərimdəndir. Əslində bütün yazdıqlarımı sevirəm. Amma sənin yerin ayrıdır.

+Çox təşəkkür edirəm, qürurlandım... Bəs... Niyə türk dilində deyil? Hər zaman türkcə yazırdın.

-Azərbaycan dilində yazmağımı tövsiyə etdilər, mən də yoxlamaq istədim. Düzü, azərbaycan dilində yazdığım kitabı bilmədikləri üçün normal haldır.

+Hə, həmin kitab. Adı da...

-Sus. Sakit dur. Az qalsın adını deyirdin.

+Necə deyə bilərəm axı? Yazını sən yazırsan. İstəməsən yazmazsan.

-O da düzdür.

+Yeri gəlmişkən, azərbaycan dilində niyə yazmadığını bilmək istəyərdim. Heç bilmirəm sanki. Nəysə, sən təsəvvür et ki, bilmirəm. De.

-Yaxşı, deyim. Əslində mən müxtəlif dillərdə yazmağı çox sevirəm. Məsələn, daha öncə yazdığım “Biz ölüyoruz.....” ingilis dilində yazılmışdı. Sonra türk dilinə tərcümə etdim. Fransız dilini öyrəndikdən sonra İn şa Allah o dildə də yazılar yazacağam. Türk dilində yazmağımın əsas səbəbi isə hər dilin bir məqsədi olduğuna inanmağımdır. Mənə görə azərbaycan dili gündəlik danışıq dilidir. Bu da gündəlik həyatda onu istifadə etməyimdən qaynaqlanır. Bir də ki, azərbaycanca əsər yazanda nağıl dilində yazıram, uşaqlıqda çox nağıl oxumağımın nəticəsi olduğunu düşünürəm. Türk dilində də uşaqlıqdan bu yana ən çox filmlərdə, ya da kitablarda rast gəlmişəm. Ona görə də türk dilinin mənim üçün “Yazı dili” olması normal haldır. Fikirlərimi bu dildə daha rahat ifadə edə bilirəm. Ürəyimdən keçənləri yazmaq üçün bu dili istifadə edirəm, hətta türk dilində düşünürəm. Necə reaksiya verəcəklərini bilmirəm, amma bu mənim üçün normaldır. Türklərlə azərbaycanlılar qardaş olduqları üçün rahatlıqla türk dilində yazıram. İn şa Allah gələcəkdə öyrəndiyim başqa dilləri də əsərlərimdə istifadə edəcəyəm. Çünki bu mənim seçimimdir. “This is exactly what I wanna do”, yəni “Bu mütləq şəkildə etmək istədiyim şeydir.” Ölkəmi, dilimi sevirəm. Amma bu heç nəyə əngəl deyil... Məncə bu qədər izahat bəsdir.

+Bəli, bəli. Ətraflı şəkildə izah etdiniz, təşəkkür edirəm.

-Dəyməz.

+Bu qulaq asdığın müğənni kimdir? Son günlərdə ancaq onun mahnılarını eşidirəm.

-Alexander Rybak. Təzəlikcə kəşf etmişəm. Fərqli dillərdə gözəl mahnıları var.

+O da sənin kimi bir çox dildə əsər yazır yəni?

-Bəli, fərqli dillərdə yazır. Ən sevdiyim tərəfi isə çox gözəl əsərləri var, dilindən asılı olmayaraq. Ona görə də heç bir sözünü anlamasam da, qulaq asıram mahnılarına. Əslində, onu əvvəldən tanıyırdın. “Eurovision” müsabiqəsinin qalibi olmuşdu.

+Hə, yadıma düşdü. “Fairytale” mahnısı ilə. Skripka çalan.

-Düzdür, skripka çalan). Ən sevdiyim mahnısı isə “Leave me alone”-dur. Əsas da klipi)))))

+Tam olaraq səni ifadə edib o klipdə. Olmalı olduğun yerdə, dəlixanada çəkilən klip əlbəttə ən sevdiyin klip olacaqdı. Başqa cür ola da bilməzdi.

-Paltarı da çox gözəldir, gedim bəlkə?

+Ağıllı ol. Orada internet yoxdur. Mahnıya qulaq asa bilməyəcəksən.

-Yox, yox. Fikrimi dəyişdim. Evimdə qalım bəsdir...

+Narahat olma, çox sevdiyin birinin dediyi kimi, heç kim sevməsə də, sən sevəcəksən bu yazını, sən oxuyacaqsan. Əsas da odur. Həm mən də oxuyacağam, xəyali dostlar bu günlər üçün var.

-Düz deyirsən. Çox sağ ol, bir dənəsən.

+Bilirəm... Deyəsən yazı bitir, onda gedim mən. Hələlik.

-Hələlik.....